วินัยคริสตจักร: ความหมาย วัตถุประสงค์ และแนวทางปฏิบัติ

วินัยคริสตจักรคือแนวทางปฏิบัติที่สมาชิกในคริสตจักรเรียกให้บุคคลภายในคริสตจักรกลับใจจากบาปของตนเอง โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อให้ผู้กระทำผิดได้กลับใจและคืนดีกับพระเจ้า รวมถึงเพื่อปกป้องสมาชิกคนอื่นๆ จากอิทธิพลของบาปและป้องกันไม่ให้สมาชิกคนอื่นทำตาม

คำสอนในคัมภีร์ไบเบิลเกี่ยวกับการแก้ไขวินัยคริสตจักร

อำนาจสูงสุดอยู่ที่พระคริสต์ ซึ่งทรงอนุญาตให้คริสตจักรใช้เครื่องมือนี้ตามความจำเป็น (มัทธิว 18:17)

กลุ่มเป้าหมายของการใช้วินัย

• ผู้สร้างความวุ่นวายและผู้ที่หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความแตกแยก: (โรม 16:17)
• ผู้ที่ดื้อรั้นและไม่เป็นระเบียบ: (1 เธสะโลนิกา 5:14)
• ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามหลักข้อเชื่อที่สำคัญของความเชื่อ: (2 เธสะโลนิกา 3:13-14)
• ผู้ที่ปฏิเสธหลักข้อเชื่อที่สำคัญของความเชื่อ: (1 ทิโมธี 6:3-4)

ขั้นตอนการดำเนินการวินัย

1. การพบปะส่วนตัว: จัดการพบปะกับผู้กระทำผิดเป็นการส่วนตัว (มัทธิว 18:15)
2. การพบปะพร้อมพยาน: หากการพบปะส่วนตัวล้มเหลว ให้พบกับพวกเขาพร้อมกับพยานหลายคน (มัทธิว 18:16)
3. การตักเตือนและคำเตือน: ให้การตักเตือนและคำเตือนแก่พวกเขา (ทิตัส 3:10)
4. การแจ้งต่อคริสตจักร: ในกรณีที่เป็นทางเลือกสุดท้าย ให้นำเรื่องนี้ขึ้นสู่คริสตจักรทั้งหมด (มัทธิว 18:17)
5. การถอนสมาชิกภาพ: ถอนสมาชิกภาพและหลีกเลี่ยงการคบหาสมาคม (โรม 16:17)
6. การให้อภัย: เตรียมพร้อมที่จะให้อภัยเมื่อมีการกลับใจเกิดขึ้น (2 โครินธ์ 2:7)

วัตถุประสงค์ของวินัยคริสตจักร

• เพื่อรักษามาตรฐานของคริสตจักร: เพื่อให้โลกภายนอกเห็นเป็นแบบอย่าง (มัทธิว 5:13-16)
• เพื่อป้องกันบาปไม่ให้แพร่กระจาย: เพื่อไม่ให้บาปแพร่กระจายไปทั่วคริสตจักร (โยชูวา 7:3; 1 โครินธ์ 5:6-7)
• เพื่อช่วยให้ผู้กระทำผิดกลับใจ: ช่วยให้ผู้กระทำผิดหาทางกลับมาหาพระเจ้า (2 โครินธ์ 2:6-8)
• เพื่อหลีกเลี่ยงการพิพากษาของพระเจ้า: เพื่อให้ผู้ที่ทำบาปเป็นประจำหลีกเลี่ยงการพิพากษาของพระเจ้า (1 โครินธ์ 11:30)

การปฏิบัติโดยประเพณีทางศาสนจักร

คริสตจักรคาทอลิก

ในคริสตจักรคาทอลิก การดูแลเรื่องหลักข้อเชื่อและศีลธรรมมีหน้าที่ของ สมณสภาเพื่อหลักข้อเชื่อแห่งความเชื่อ (Congregation for the Doctrine of the Faith) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่เก่าแก่ที่สุดในคริสตจักรโรมันคาทอลิก โดยมีหน้าที่ส่งเสริมและปกป้องหลักข้อเชื่อเกี่ยวกับความเชื่อและศีลธรรมทั่วโลก

นอกจากนี้ยังมี สมณสภาเพื่อการนมัสการพระเจ้าและวินัยแห่งศีลศักดิ์สิทธิ์ (Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments) ที่ดูแลเรื่องการปฏิบัติทางพิธีกรรมของคริสตจักรคาทอลิกละตินและเรื่องทางเทคนิคเกี่ยวกับศีลศักดิ์สิทธิ์

ในบางบริบท วินัยคริสตจักรอาจหมายถึงกฎระเบียบที่ควบคุมดูแลคณะสงฆ์ เช่น บาทหลวงหรือนักบวช เช่น เรื่องการถือโสด (clerical celibacy)

คริสตจักรโปรเตสแตนต์

ในช่วงการปฏิรูปศาสนา ชาวโปรเตสแตนต์ถือว่าวินัยคริสตจักรเป็นหนึ่งในเครื่องหมายของคริสตจักรที่แท้จริง ควบคู่ไปกับการเทศนาและการบริหารศีลศักดิ์สิทธิ์อย่างถูกต้อง

ตามคำสอนใน 1 โครินธ์ 5 บาปที่ไม่ได้ถูกจัดการในคริสตจักรสามารถปนเปื้อนสมาชิกคนอื่นๆ ได้ เหมือนกับเชื้อขนมปังที่แพร่กระจายไปทั่วก้อนขนมปัง ซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการพัฒนาของกลุ่ม Plymouth Brethren และยังคงเป็นหัวข้อการสนทนาที่สำคัญในหลายคริสตจักรในปัจจุบัน

คำประกาศความเชื่อของเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Confession of Faith) ระบุขั้นตอนของวินัยคริสตจักรไว้ 3 ขั้นตอน คือ การตักเตือน (admonition), การระงับการรับศีลมหาสนิท (suspension from the Lord's Supper) และ การขับออกจากคริสตจักร (excommunication)

คริสตจักรของนักบุญหลังสมัย (Latter-day Saints)

ในคริสตจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิ์ชนในวันหลัง (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) บิชอปหรือประธานสเตกอาจจัดให้มีการประชุมสภาสมาชิกภาพของคริสตจักร (church membership council) เพื่อพิจารณาการจำกัดสิทธิ์หรือการถอนสมาชิกภาพสำหรับสมาชิกที่กระทำความผิดทางกฎหมายหรือละเมิดมาตรฐานของคริสตจักร