Errol Barrow: บิดาแห่งเอกราชของบาร์เบโดส

Errol Walton Barrow (21 มกราคม 1920 – 1 มิถุนายน 1987) เป็นรัฐบุรุษชาวบาร์เบโดสและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งเอกราช" ของบาร์เบโดส ด้วยบทบาทสำคัญในการนำพาประเทศไปสู่การปกครองตนเองและอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร

ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา

Errol Barrow เกิดที่ตำบล Saint Lucy ในบาร์เบโดส เป็นบุตรคนที่สี่จากห้าคนของศาสนาจารย์ Reginald Grant Barrow และ Ruth Albertha เขาเติบโตมาในครอบครัวที่มีพื้นฐานด้านกิจกรรมทางการเมืองและสังคม โดยมีอิทธิพลอย่างมากจากลุงของเขาคือ ดร. Charles Duncan O'Neal ผู้ก่อตั้งองค์กรสังคมนิยมแห่งแรกในบาร์เบโดส

ด้านการศึกษา Barrow เข้าเรียนที่โรงเรียน Wesley Hall Boys School ก่อนจะได้รับทุนการศึกษาเข้าเรียนที่ Combermere School และต่อมาที่ Harrison College ซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วนที่มีชื่อเสียงที่สุดบนเกาะ ในช่วงวัยเรียนเขาได้รับฉายาว่า "Dipper" เนื่องจากสไตล์การตีคริกเก็ตที่ดูเก้งก้าง ซึ่งเป็นชื่อที่ผู้คนยังคงเรียกเขาด้วยความเอ็นดูจนถึงช่วงที่เขาเข้าสู่เส้นทางการเมือง

การรับใช้ชาติในสงครามโลกครั้งที่สอง

ในเดือนธันวาคม ปี 1940 Barrow ตัดสินใจละทิ้งโอกาสในการเข้าเรียนวิทยาลัยเพื่อเข้าร่วมกองทัพอากาศหลวง (Royal Air Force - RAF) เพื่อรับใช้ชาติในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเดินทางไปยังอังกฤษและผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มข้น

• ฝึกอบรมลูกเรือเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาที่ RAF Benson
• ฝึกเป็นเจ้าหน้าที่วิทยุที่ RAF Marham
• เข้ารับการฝึกหลักสูตรผู้นำทาง (Navigator) เป็นเวลา 18 เดือนในแคนาดา

Barrow ได้รับปีกผู้นำทางอากาศและเลื่อนยศเป็นจ่า (Sergeant) ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 1943 ต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับฝูงบินที่ 88 (88 Squadron) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังทางอากาศยุทธวิธีที่ 2 (2nd Tactical Air Force) โดยขับเครื่องบินทิ้งระเบิดเบา Douglas Boston ระหว่างวันที่ 23 กันยายน 1944 ถึง 26 มีนาคม 1945 เขาได้ปฏิบัติภารกิจการบินรบทั้งหมด 48 ครั้ง รวมเวลาบินรบ 103 ชั่วโมง 25 นาที

บทบาททางกฎหมายและการเมือง

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง Barrow ได้ศึกษาต่อด้านกฎหมายที่ Inns of Court และเศรษฐศาสตร์ที่ London School of Economics (LSE) ความรู้ทางวิชาการและประสบการณ์จากการรบทำให้เขากลายเป็นนักกฎหมาย นักวิชาการ และนักการเมืองที่มีวิสัยทัศน์

เขาได้ก้าวเข้าสู่การเมืองในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกลายเป็นผู้นำในการเรียกร้องเอกราชให้กับบาร์เบโดส โดยเน้นการสร้างระบบการศึกษาที่เท่าเทียมและการพัฒนาเศรษฐกิจเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนชาวบาร์เบโดสทุกคน