การประมูล: ประวัติศาสตร์ ประเภท และทฤษฎีการประมูล

การประมูล คือกระบวนการซื้อและขายสินค้าหรือบริการโดยการเสนอราคา (Bidding) โดยปกติแล้ว สินค้าจะถูกขายให้กับผู้ที่เสนอราคาสูงสุด หรือในบางกรณีอาจเป็นการซื้อสินค้าจากผู้เสนอราคาต่ำสุด ซึ่งสาขาของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับประเภทของการประมูลและพฤติกรรมของผู้เข้าร่วมเรียกว่า ทฤษฎีการประมูล (Auction Theory)

รูปแบบการประมูลที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดคือ การประมูลแบบราคาเพิ่มขึ้น (Open Ascending Price Auction) ซึ่งผู้เข้าร่วมจะแข่งกันเสนอราคาให้สูงขึ้นเรื่อยๆ โดยมีผู้ดำเนินการประมูล (Auctioneer) เป็นผู้ประกาศราคา จนกว่าจะไม่มีใครเสนอราคาเพิ่มขึ้นอีก

ประวัติศาสตร์ของการประมูล

ยุคโบราณ

มีการบันทึกว่าการประมูลเกิดขึ้นตั้งแต่ 500 ปีก่อนคริสตกาล ในบาบิโลนมีการประมูลหญิงสาวเพื่อการแต่งงาน โดยเริ่มจากผู้ที่สวยที่สุดไปจนถึงผู้ที่สวยน้อยที่สุด ซึ่งในสมัยนั้นถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายหากจะขายลูกสาวนอกเหนือจากวิธีการประมูล

ในอาณาจักรโรมัน หลังจากการชนะสงคราม ทหารโรมันมักจะปักหอกลงบนพื้นและนำทรัพย์สินที่ยึดได้จากสงครามมาวางไว้รอบๆ เพื่อประมูลขาย โดยเฉพาะทาสที่ถูกจับมาเป็น "เชลยศึก" จะถูกประมูลใน Forum ภายใต้สัญลักษณ์ของหอก ซึ่งรายได้จากการขายจะนำไปใช้ในกองทัพ

การฟื้นฟูในยุคสมัยใหม่

คำว่า "Auction" ปรากฏครั้งแรกในพจนานุกรม Oxford English Dictionary ในปี 1595 ในช่วงศตวรรษที่ 17 และ 18 ในบางพื้นที่ของอังกฤษมีการใช้ การประมูลด้วยเทียน (Candle Auction) ซึ่งการสิ้นสุดของการประมูลจะถูกกำหนดโดยการดับของเปลวไฟเทียน เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครสามารถคาดเดาเวลาสิ้นสุดที่แน่นอนได้ เพื่อป้องกันการเสนอราคาในวินาทีสุดท้าย

การประยุกต์ใช้การประมูลในปัจจุบัน

ในปัจจุบัน การประมูลถูกนำมาใช้ในหลากหลายบริบท เช่น:

• งานศิลปะและของสะสมหายาก
• อสังหาริมทรัพย์และรถยนต์มือสอง
• คลื่นความถี่วิทยุ (Radio Spectrum)
• การโฆษณาออนไลน์ (Online Advertising)
• โควตาการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Emission Trading)